Bloggað frá Gullríkinu: Senn líður árið

2013 já. Það var aldeilis árið. Verð ógurlega væmin þegar ég lít yfir árið sem er að líða. Það var fullt af dásamlegum dögum, samverustundum með frábæru fólki, fallegum orðum, vinum, dætrum, fjölskyldu og öllu hinu sem litar daga lífsins. Það voru áskoranir í prívat lífinu og vinnu lífinu. Ég uppfyllti draum sem ég lét þvælast fyrir mér allt of lengi og skellti mér í kór og maður minn hvað það er dásamlegt. Sigraðist á sjálfri mér oft á árinu og sannaði fyrir mér að ég get gert hér um bil hvað sem er. Dæturnar sigruðust líka oft á mér á árinu og sönnuðu fyrir mér að þær komast upp með nánast hvað sem er. Bríet Jóhanna varð 4 ára á árinu, fór í myndlistarskóla og kór eins og mamma sín. Selma Rún varð 2 ára í ágúst og vex á ógnarhraða. Hún byrjaði í leikskólanum með vorinu og er orðin altalandi. Dætur mínar gleðja mig alla daga og eiginmaðurinn líka. 2 símtöl fylltu mig ótrúlegri hamingju á árinu sem er að líða. Það fyrsta kom í lok sumars þegar mamma hringdi úr Skorradal. Randver karlinn minn var fundinn eftir næstum 2 mánaða fjarveru á gamals aldri. 19 ára gamall, gigtveikur og með sykursýki týndist hann snemma sumars og var sárt saknað en talinn af. Næsta símtal kom með fyrsta snjó vetrarins seint í október þegar Randver, þá týndur í næstum viku, fannst aftur, þá lagstur í miðbæjarlífið. Í þetta sinn hafði hann ekki verið talinn af beinlínis en því er ekki að neita að við vorum afar áhyggjufull. Allt þetta kattastand okkar fjölskyldunnar og starfsfólksins á Forlaginu vakti töluverða eftirtekt í fjölmiðlum og einhverjir höfðu uppi samsæriskenningar um að allt væri þetta partur af einhverri nýrri kattabók sem við hlytum að vera með í undirbúningi. Randver er nú öruggur á sínum heimaslóðum og heilsast vel miðað við aldur og fyrri störf og fyrir það er ég þakklát. Fjölgun var í stórfjölskyldunni þegar hann Kolur litli flutti inn á Bræðraborgarstíginn, hann er yndisköttur sem Selma Rún naut að kvelja meðan við bjuggum um stutta stund hjá mömmu og pabba áður en við flugum yfir til USA.

Með vori fengum við líka áhugaverðar fréttir sem áttu eftir að gjörbreyta því sem eftir lifði af þessu fína ári. Arnar fór í atvinnuviðtal hjá fyrirtæki í Santa Monica og við reiknuðum frekar með því að ekkert yrði úr því. Það var svo undir lok sumars sem líf okkar tók stefnubreytingu. Atvinnutilboð barst frá U.S.A. Og þá þarf að hrökkva eða stökkva. Eins og þið vitið þá stukkum við. Og hér erum við nú.

Því fylgir tregi að flytja úr landi en líka eftirvænting og það er á þeim nótum sem ég tek á móti árinum 2014. Full eftirvæntingar yfir því sem nýja ævintýrið kann að bjóða upp á. En þakklát fyrir þetta frábæra ár sem nú er að líða.

Elsku vinir og fjölskylda. Takk fyrir samfylgdina á árinu sem er að líða. Án ykkar væri þetta ekkert fjör! Gestasvítan að taka á sig mynd og bíður heimsókna. Við tökum við pöntunum núna!